11-1-2026 Javea: windmolens van La Plana
11 januari 2026 - Jávea, Spanje
Terwijl Peter een fietstocht van 70km maakt, gaat Conny vanaf de camping een wandeling maken. Ze heeft daarvoor een Komoot wandeling van internet gehaald. Eerst naar het mooie strandje vlakbij: playa de l'Arenal. Daarna langs de kust verder richting centrum van Javea.
Daarbij passeert ze oude zandsteengroeves, die al in de Romeinse tijd ontstonden. De kalkzandsteenafzetting aan de kust werd gebruikt voor huizenbouw.
Langs de riu Gorgos buig ik af het binnenland in. Al snel zie ik voor me hoog op een heuvelkam de oude molens van Javea liggen. Zou mijn route daarheen gaan? Ik volg de Kommot route op mijn gps, maar ai, ik mag het pad niet meer in.
Gelukkig ben ik dan al wit-gele markering van een lange-afstandspad tegen gekomen en besluit deze te volgen. Eerst een lange trap omhoog, daarna een lang en steil rotsig paadje. Ik moet af en toe handen en voeten gebruiken en het pad gaat ook deels langs een steile helling waar mijn hoogtevrees op de proef gesteld wordt.
Ik kom weer op de komoot-route, maar raak er ongemerkt ook weer vanaf als ik steeds de geel-witte markering blijf volgen. Achteraf is dat maar goed ook, want de geel-witte route brengt me bij de oude windmolens. De elf korenmolens stammen uit de 14e tot 18e eeuw en zijn 7 meter hoog.
Het uitzicht is er fantastisch.
Ik probeer weer op de Komoot-route te komen maar het pad dat daarheen zou moeten lopen is overwoekerd. Dan nog maar even verder over de geel-witte route, langs een klooster
over een prachtige hoogvlakte
en door bos met een mooie vegetatie
en af en toe uitzicht
Zo bereik ik de voet van de Cim del Montgo. Die top is nog 2,5 uur lopen, dus ik laat deze fikse heuvel (en de wit-gele route) rechts liggen en volg mijn Komoot-route, die hier ook langs loopt, weer verder.
Ik daal af over de heuvelkam met uitzicht op de middellandse zee (links) en een fraai dal (rechts).
Ik kom in een kleine buitenwijk met kapitale villa's waar ik over een slingerweg afdaal tot ik een beboste heuvel met groen-witte markering wordt opgestuurd. Al snel kom ik op een smal omhoog zigzaggend betonpaadje.
Bovenaan staat de 17e-eeuwse kapel Ermita de Santa Lucia, met uitzicht natuurlijk.
In de verte kan ik de windmolens weer zien (foto rechts).
Na de kapel daal ik af over een mooi zigzaggend paadje met natuurlijk nog steeds fijne uitzichten.
Ik kom uit in een mooi oud deel van Javea, nier direct aan de kust. Er zijn mooie smalle straatjes en op de terrasjes zitten vooral Spanjaarden (dat is aan de kust echt anders).
Daarna volgt een stuk tussen akkerlandjes en sinaasappelboomgaarden totdat ik bij de camping aankom.
Het was een prachtige afwisselende wandeling van 17 km met aardig wat hoogtemeters en stralend weer!


































Dank voor je mooie verslag, ik reisde een stukje met jullie door de mooie foto,s.
Het is hier regenachtig maar niet koud, zoals de afgelopen week.
Geen gek idee om te overwinteren in Spanje.
Veel plezier daar.
Hartelijke groet Krijna.