9-9-2026 Zofingen: een mislukte start van de vakantie

We hadden grootse plannen. Eerst met de camper naar Zofingen voor het WK duatlon lange afstand, en daarna door naar waar het mooie weer ons zou brengen voor een vakantie van nog eens 3 weken. Het liep echter anders ...

We vertrokken op donderdag en deden het rustig aan. Natuurlijk in Duitsland af en toe wegwerkzaamheden en ook een file door een gecrashte vrachtwagen. We besluiten tijdig te stoppen zodat we nog een wandelingetje kunnen maken. Als we zo'n beetje ter hoogte van Karlsruhe zijn zoek ik op de app een overnachtingsplek in het groen, niet te ver van de A5. Dat lukt, al voor 4 uur staan we op een wandelparkeerplaats tussen de fruitbomen net buiten het dorp Grunwettersbach en aan de rand van het Zwarte Woud.

We wandelen langs de fruitbomen voor algemeen gebruik, die vol hangen met allerlei soorten appels, peren en pruimen.

Conny proeft een pruim en die is zo lekker zoet, dat er nog een paar mee gaan naar de camper. Het is goed slapen op deze stille plek.

Op vrijdag rijden we verder. Het is dan nog maar een paar uur rijden naar Zofingen en om 1 uur rijden we de parkeerplaats op waar de powerman organisatie plekken heeft gereserveerd voor campers. Uiteindelijk komen er maar 3 campers te staan. Behalve water zijn er ook geen faciliteiten, maar het is wel lekker dicht bij de powerman start en finish plaats. 's Middags wandelen we langs het riviertje de Wiggers, dat langs de parkeerplaats loopt en waar we nog een geocache vinden.

Zaterdag staat in het teken van startnummer ophalen en voorbereiden op de wedstrijd, zoals afspreken waar Conny gaat staan om de tussentijden door te geven: op 2 plekken tijdens het fietsen (3 rondjes) en langs een heen en weer stuk tijdens het hardlopen (4 rondjes).

Zondag is het voor Peter vroeg op, ontbijten, fiets inleveren en om 8:06 starten. Na het eerste stuk hardlopen (10 km), start Peter als eerste 65+ met fietsen. Zijn voorsprong loopt geleidelijk op: 6 minuten, 8 minuten, 9 minuten, 10 minuten... Er zijn niet veel meetpunten en op een gegeven moment heeft Conny geen nieuw meetmoment het is minstens 10, maar waarschijnlijk 12 minuten. De concurrentie zakt in. Helaas roept ze weer 10 minuten waarop Peter denkt dat de concurrentie dreigt in te lopen. Bij het volgende coachpunt tijdens de laatste fietsronde is de voorsprong opgelopen naar 15 minuten, maar Peter bereikt dat coachpunt niet. Net na het laatste meetpunt is een steile afdaling met bochten. Peter remt te laat, zijn voorband is te zacht geworden (bleek langzaam leeg te lopen), hij verliest de controle en maakt een flinke smakkerd. Gelukkig is er snel eerste hulp bij. Niet veel later wordt Conny gebeld. Ze vroeg zich al af waar hij bleef. Peter belt met de telefoon van de hulpverlener: ik ben gevallen en kan niet verder. De hulpverlener vult aan: niet ernstig maar moet naar ziekenhuis voor foto heup en schouder, Conny wordt gebeld zodra meer bekend is. Conny spreekt af naar de camper te gaan. Ze krijgt verder weinig mee. Van andere atleten hoort ze later dat de toestand om Peter heen indrukwekkend was.

Drie uur later is er nog geen nieuws en Conny belt ziekenhuis Zofingen: daar is hij niet. De powerman organisatie antwoord niet op meerdere telefoonnummers. Dan maar die eerste hulpverlener weer bellen. Hij vertelt dat het even duurde voordat Peter met de ambulance mee kon. Hij heeft meerdere ribben gebroken en zal zeker een nacht in het ziekenhuis moeten blijven, maar welk ziekenhuis weet hij niet. Conny spring op de fiets en rijdt naar de informatie stand van de organisatie. Men gaat bellen en hoort dat Peter in Aarau is en Conny wordt daar heel lief heen gebracht. Peter is nog op de eerste hulp: sleutelbeen, 3 ribben en bekken gebroken, vocht tussen long en borstkas en een moeilijk te stoppen weefselbloeding. Gelukkig geen hoofdletsel.

Ondertussen is het woensdag. Op maandag moest de camper van de tijdelijke powerman parkeerplaats. Hij is door iemand van de organisatie verplaatst naar de grote oprit bij zijn huis.

Daar heeft Conny electriciteit, warm water en een douche. Verder heeft ze allerlei regeldingen gedaan, waaronder een meerdaagse ov-kaart en is ze op en neer met de trein naar Aarau geweest.

Op dinsdag is Peter geopereerd aan zijn sleutelbeen terwijl Conny Aarau heeft bekeken om direct na de operatie weer bij hem langs te gaan. Vanmorgen ging de thoraxdrain eruit en nu is het afwachten of dat goed gaat. De verwachting is dat Peter dan snel met ontslag kan.

Hieronder wat foto's van Aarau waaronder kasteel met watermolen, stadspoort en beschilderde dakgoten (Dachhimmel).