1-2-2026 El Campello: fietsen en wandelen

De storm is weer uitgeraasd, het is half bewolkt en 16 graden. Prima weer om actief bezig te zijn.

Peter gaat op de racefiets het balkon van Alicante beklimmen, een uitzichtpunt op 1020 meter hoogte.

  

   

   

De terugweg gaat lekker snel.

   

   

72 km en 1115 hoogtemeters.

Ondertussen gaat Conny wandelen met als doel meer dan 20 km en wat hoogtemeters. Tenslotte moet er zo langzamerhand weer eens getraind worden voor de Via Podiensis. Vanaf de camping loop ik over de boulevard richting centrum van El Campello.

   

Dan volgt een vervelend stuk richting heuvels in het binnenland. De spoorbaan en A7 moeten gekruist worden en dat kan alleen over wegen die duidelijk niet berekend zijn op wandelaars. Aan de andere kant van de A7 kom ik eindelijk in de natuur.

   

Dit is een heel droog gebied en ik kom diverse oude waterkanaaltjes tegen.

   

Het half verharde pad dat ik volg klimt heel geleidelijk omhoog. Ik kom weinig andere mensen tegen. Het is hier stil en mooi.

   

en als maar hoger ...

   

op het hoogste punt:

   

en dan mag ik weer geleidelijk naar beneden, deels over een holle weg.

   

Ik steek weer terug de A7 over en loop nu afwisselend door kleine villawijkjes en landbouw gebied.

   

Langs een wat drukkere weg loop ik naar de Riu Sec. Ik weet dat er een wandelpad door het dal van die rivier loopt en ik wil proberen dat te volgen. Vanaf de brug ziet het dal met zijn enorme wand er indrukwekkend uit. De weg kan ik niet oversteken, maar gelukkig is er een paadje onder de brug door.

   

Het dal is prachtig. Het pad is echter weinig belopen en de Riu Sec is minder droog dan ik dacht.

   

Het pad wordt steeds onduidelijker (1e foto hieronder). Ik zie aan de andere kant van de rivier een veel beter pad maar heb geen zin om terug te lopen. Ik neem de gok dat het water ondiep genoeg is om met mijn hoge wandelschoenen doorheen te lopen en dat lukt (bijna) met droge voeten. Ik klim aan de andere kant een stukje omhoog en kom dan op een breed grindpad.

   

Bij de volgende brug verlaat ik de vallei en klim omhoog, waarbij ik een terugblik krijg op de vallei (met het duidelijke pad).

Ik wandel verder door gehuchtjes, langs boomgaardjes en prachtige finca's (die zich net als eerder maar matig laten zien).

   

   

Langs een mooi landelijk weggetje staan prachtige cactussen.

   

Hieronder een bloeiende Austrocylindropuntia subulata (Eve's pin cactus). En Merlin vertelt me dat ik een Ibirische klapekster heb gehoord.

   

En zo bereik ik de kust weer, nu een stuk zuidelijker, en wandel over de boulevard van Muchavista weer terug naar de camping.

   

23,5 km en 260 hoogtemeters