31-1-2025 Valencia: Modernista

Vanmorgen gaat Peter eerst even een rondje hardlopen. We hadden op een grote parkeerplaats in de buurt al veel gehavende en met modder besmeurde auto's gezien van de grote overstroming die hier oktober 2024 heeft plaats gevonden. Vandaag kwam Peter in het gebied van de overstroomde Rio Turia.

   

Na de koffie bussen we weer naar het centrum van Valencia. Dit keer gaan we een wandelroute volgen langs art nouveau/modernista gebouwen. We beginnen met het gemeentehuis (Ayuntamiento) uit 1915.

   

Na een check van onze rugzakken mogen we naar binnen. Er zijn twee fraaie zalen te bewonderen.

   

   

Vanaf het balkon hebben we uitzicht op het grote plein voor het stadhuis.

Om dit plein staan veel fraaie gebouwen, de meeste in een soort neo-barok stijl. In ieder geval met veel tierelantijntjes. Er is hier duidelijk veel minder invloed van Gaudi te zien dan in Barcelona. Het eerste gebouw hieronder is het postkantoor (1923) met een wereldbol op een torentje met koepel.

   

Maar er zijn er meer:

   

We lopen verder naar het station (1917, Valencia Noord). Zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant zijn mooie details te bewonderen. De mozaïeken en reliëfs tonen typische Valenciaanse taferelen.

   

   

   

   

We wandelen verder door een straat waarin meerdere huizen staan met art nouveau kenmerken, zoals organische balkons

   

mooi gestileerde figuren

   

en fraaie erkers.

Dan komen we bij de Mercado de Colon, een prachtige markthal uit 1913. Ook hier zijn weer Valenciaanse huerta (platteland) tafereeltjes te zien.

   

   

   

Daarna volgen nog veel meer mooie gebouwen. Ik beperk me hier tot de hoogtepunten.

Het huis van de draken (casa de los Dragones, 1913) is zo'n hoogtepunt, een gebouw waaraan veel valt te zien (zoek de gevleugelde locomotief).

   

   

Een ander juweeltje is de Banco de Valencia (neobarok).

   

Tot slot aan de plaza de la Reina "La Isla de Cuba", gebouwd in 1996 maar in classistische stijl.

   

Vervolgens bezoeken we nog de crypte van Sint Vincentius martelaar, waar we gisteren niet in konden. De restanten van een zeer oude kapel.

   

Tot slot wandelen we naar de oude seminarie (16e eeuw, gesloten), het plein met fontein voor de oude universiteit en de patio van de universiteit.

   

Zo, hoog tijd voor een terrasje in de zon na deze toch weer aardige wandeling.