1-9-2024 Canada: Ucluelet en Tofino

We hebben prima geslapen op de wild kampeerplek aan de Taylor rivier. Peter gaat 's morgens een uurtje hardlopen op het gravelpad langs de rivier naar de westelijke punt van het Sproat meer, waar de zon nog laag staat.

   

Over de gravelweg verlaten we de kampeerplek weer om de Pacific Rim Highway verder te vervolgen richting Ucluelet en Tofino. Waar mogelijk stoppen we om foto's te maken van de prachtige omgeving, want foto's uit de rijdende camper maken lukt meestal niet goed.

   

We stoppen bij het uitzicht over het grote Kennedymeer.

   

De volgende stop is bij het informatiecentrum  van Ucluelet waar we een kaartje halen met de wandelingen van de Wild Pacific Trail. We besluiten de Lighthouse trail te gaan lopen. Het is een mooie wandeling met opnieuw indrukwekkende bomen, maar ook een grillige rotskust met flarden mist boven de oceaan.

   

   

   

   

   

   

  

Aan het eind van de trail volgt nog een stukje door moerasland

   

Na de wandeling rijden we door naar Tofino, waar we even rondlopen, o.a. over de pier met watervliegtuigen en uitzicht op Lone Cone mountain.

   

Daarna zijn we heel erg toe aan een ijsje, om vervolgens onze camper met parkeerbon terug te vinden op de parkeerplaats. Alhoewel we keurig de kleine camper geparkeerd hadden, bleek op een nogal zon-gebleekt briefje bij de betaalautomaat te staan dat RV's (recreational vehicles) er niet mochten parkeren.

Vanaf Tofino rijden we de Pacific Rim Highway weer terug, omdat we morgen de veerboot vanaf Nanaimo hebben gereserveerd.

Op de heenweg hadden we een uitzicht gezien, maar voorbij gereden, bij de Kennedy rivier. We willen die alsnog aandoen, maar omdat op de hele highway de middenstreep van de weg niet overgestoken mag worden kost dat wat heen en weer rijden en snel manoeuvreer werk van Peter. Het blijkt de moeite waard te zijn.

   

   

Ondertussen is het hoog tijd om weer een overnachtingsplek te zoeken. We willen wel graag bereik en dus houdt Conny haar telefoon in de gaten en Peter de bordjes met kampeeraankondigingen. Uiteindelijk vinden we een prima plekje op een camping aan de Noordoost zijde van het immense Sproat meer. Geen elektriciteit, maar wel douches en bereik, en wederom een zeer royale plek met picknickbank en kampvuurplaats.

Er blijken diverse geocaches te liggen dus maken we 's avonds nog even een wandelingetje naar het meer, waar de zon geleidelijk onder gaat. We komen daarbij ook langs oude petroglyfen, rotstekeningen van de first nations.

   

   

Het was weer een fantastische dag.