8-9-2024 Canada: Icefields Parkway

En weer was het een dag met een gouden randje. Het meest tijdrovende van het schrijven van deze blogs is steeds het selecteren van de foto's. We maken er elke dag zo veel !

We hebben prima geslapen op de kleine parkeerplaats naast Highway 93 (die 's nachts heel stil is). Als om 8 uur de wekker gaat, zijnde andere auto's al vertrokken. We hebben gisteravond gekeken wat we kunnen doen tussen hier en onze volgende stopplek in Lake Louise. Naast onze reisgidsen blijkt Google maps een goede bron. Alle trailheads (wandelparkeerplaatsen) staan vermeld met lengte en waardering van de wandelingen. Er blijkt een hoog-gewaardeerde wandeling op 3 km van onze slaapplaats te zijn en zo waar zijn deze trailhead en de route ( de Parker Ridge trail) open. 

   

Eerst lopen we door een dennenbos en zigzaggen geleidelijk omhoog.

   

De uitzichten worden steeds mooier. Ook ontdekken we wat de velden vol "witte bloemen" die we vanuit de auto al zagen, eigenlijk geen bloemen maar een soort pluizenbollen zijn. Het is me nog niet gelukt om te achterhalen om welke plant dit gaat.

   

Eenmaal boven komen we op een soort bergpas. Het pas splitst nu op: naar rechts gaat hij verder omhoog als Parker Ridge Peaks trail, links lijkt hij een vallei in te gaan. We besluiten eerst een stuk omhoog te klimmen voor mooi zicht op de gletsjers van de Columbian Icefield.

   

  

Na onze koffiepauze in de beschutting van een keienmuurtje, lopen we nog een klein stukje verder. Een mooier beeld van de Athabasca gletsjer.

   

Daarna lopen we de andere kant op richting de vallei, en volgen daarmee verder de Parker Ridge Trail. Al snel ontdekken we waarom deze trail zo'n hoge waardering heeft: we krijgen een prachtig zicht op de Saskatchewan gletsjer.

   

En hoe verder we lopen, hoe mooier het wordt.

   

   

We kunnen zelfs een stukje van het Columbian Icefield zien

   

Hieronder een kaartje van dit immense eeuwige sneeuw gebied:

We wandelen daarna weer rustig terug, nog steeds genietend van de uitzichten.

   

Ondertussen is het veel drukker geworden en we lopen heel wat wandelaars tegemoet.  

We volgen de Icefields Parkway verder waarbij we een korte fotostop maken bij de Brides Veil watervak\l en wilde geiten tegen komen.

   

We volgen de Saskatchewan rivier

en komen dan bij de "wiping wall" (huilende muur). Vele watervallen ontspringen uit deze enorme rotswand.

   

Onze volgende stop langs de Icefields Parkway is bij een kloof: de Mistaya Canyon. Ook hier is het al aardig druk, maar de kloof is dan ook best indrukwekkend.

   

      

   

Na deze indrukwekkende kracht van het water bewonderd te hebben rijden we weer verder. Een korte fotostop bij Waterfowl lake.

En daarna een korte wandeling naar het uitzichtpunt over Peyto Lake. Helaas is ook dit weer een behoorlijk toeristisch gebeuren.

Gelukkig stuurt mijn gps ons naar een verderop gelegen en veel mooier en rustiger uitzicht punt.

   

Daar treffen we ook deze parmantige eekhoorn, waar Conny voorzichtig naar toe sluipt.

  

Onze laatste stop is bij het Bow lake.

Daarna rijden we door naar het plaatsje Lake Louise voor boodschappen en de camping. Deze enorme camping bestaat uit 2 delen: 1 deel voor tenten (soft shell) en 1 deel voor campers (hard shell). Het soft shell deel is geheel omgeven door ene hekwerk met stroom om beren buiten te houden. De camping ligt tussen de Bow rivier en een spoorlijn in. Helaas staan wij aan de kant van de spoorlijn waar ook een onbewaakte overgang is. Er komt regelmatig een lange goederentrein langs die heftig toetert voor de overweg. Grmmmpf. Wel krijgen we een kleine refund omdat het warme water bij de douches op ons deel het niet doen. Die douches bleken ook een heel eind lopen, ontdekte Peter die heel moedig een koude douche ging nemen.

Morgen staan een cabinebaan, lake Louise en Moraine lake op het programma.